isang pagaalala sa pag-alala

Paano ka napapakali sa gabi?

Nahahagip ko sa hangin na ika’y maganda pa rin.

Hinihinga ko ang hangin na ika’y mahal pa rin.

Sa gabi tuwing may panahon nang mamahinga,
hinahanap ng ulo ko ang pintig ng iyong paghinga.

Takot akong mabalot ng dilim ulit
at sa tuwing
tapos na ang araw,
pagod na ang isip,
ikaw ang dumadampi
sa aking pisngi.

mainit
pipikit
yakap ay mahigpit
pipikit
at

babalutin ng dilim ulit.

At paulit-ulit pang
babalutin
ng iyong init
ang aking pagnanais.

 

(iyo sanang pawiin

kahit imposibleng isipin

na tayo pa’y magiging

 

tayo muli)

 

Ikaw ang sanhi
Ikaw ang huli
Ikaw ang hihintayin

Hanapin mo ako

Hindi ako magtatago

(hindi iyon paghahanap)

 

Tunguhin mo akong muli,

alalahanin lang,

‘wag kalimutan.

 

Kalimutan mo na ang lahat ng pangako mo sa akin.

Pero, mahal?

Alalahanin mo ako.

 

Hindi “huwag kalimutan”.

 

Alalahanin.

 

Lahat ng panahong ipinadama ko sa iyo na ikaw lamang ang kasiyahan ko.

Kalimutan mo ako.

Huwag lang ang kasiyahan mo.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s